Yetmiş Yedinci Gün

Tarihin akışı içinde, insanlığın çektiği acılar ve zulümler değişmez bir gerçeklik olarak karşımıza çıkar. 1937 yılında Stalin'in zulmüne maruz kalan Azerbaycan aydınlarının işkenceye uğradığı ve kurşuna dizildiği taş bina, yıllar sonra bir yetiştirme yurduna dönüşür ve kimsesiz çocukların acılarına tanıklık eder. Geçmişin acıları, sanki o dönem kurşuna dizilen aydınların ruhuna sinmiş, yıllar sonra aynı yerde yaşayan çocukların ruhunda da yaşatılmaya devam eder. Yazar, "Yetmiş Yedinci Gün" romanıyla, Azerbaycan'ın son yüz yıllık tarihini ve talihini acılarla dolu bir panorama olarak resmederken, okuyucunun geleceğe dair umudunu kaybetmemesi gerektiğini de vurgular.