Yeter ki Kararmasın

12 Eylül döneminin karanlık atmosferinde, binlerce gencin, işçinin ve aydının uğradığı işkence ve ağır cezalara rağmen en büyük ceza, toplumun inanılmaz suskunluğuydu. Bu suskunluğa karşı, küçük ama güçlü bir başkaldırı olarak başlayan mektup dizisi, umudu ve bilinci paylaşmaya hazır bir çağrıydı. Her mektup, birer simge olan kişilere yazılmış gibi görünse de, aslında herkese hitap ediyordu. Bu yoğun ve birikimden kaynaklanan mektuplar, umudu ve bilinci paylaşmaya hazır bir mesaj taşıyordu.