Yerli Yersiz Cümleler

Nazan Bekiroğlu’nun kaleminden dökülen her cümle, aslında bir yolculuğun izi gibiydi. Başlangıçta sadece biriktirilmiş, yayınlanmamış satırları bir araya getirme düşüncesi vardı; zamanla bu fikir büyüdü. Gazete köşelerinde unutulmuş, dergi sayfalarında kalmış yazılar da karıştı aralarına. Sonra kendi kitaplarına dönüp baktı – belki de ilk kez, basıldıktan sonra yeniden okudu onları. Cümleler birbirine karıştı, yerli yersiz demeden bir araya geldi. Kimini yazarkenki anı, sıcaklığıyla hatırladı, kimini ise hiç tanıyamadı sanki. Bazıları, bağlamından kopunca beklenmedik anlamlar kazandı; doğadan söz eden bir satır, birden aşkın derinliğine dokundu, yazıya dair olan insana dair oluverdi. Bu, sadece bir derleme değil, cümlelerin yeniden doğduğu, okurun da yazara eşlik ettiği bir keşif oldu.