Yemliha Abi & Yarpuz’un Tarihi ve Kültürü Işığında

Mayıs sonları, doğduğum topraklarda akasyaların açtığı günlerdi; baharın vedası gibi, hafif ve hüzünlü. İğde çiçekleri ise yazın kapıda olduğunu fısıldardı, haziranın ilk ışıklarıyla birlikte. Babamı her anımsayışımda, iğde kokuları gelir aklıma; belki de her eve gelişinde elinde bu çiçeklerle çıkageldiği için, belki de haziranda toprağa karıştığı gün, etrafı iğde dallarıyla sarılı olduğu için. Hayat, akasyanın iğdeye uzattığı el kadar kısa, ama bir o kadar da anlamlı. Doğumla ölüm arasında geçen bu süre, çiçeklerin birbirine dokunduğu anlar gibi kıymetli ve geçici.