Yaramla Yar Oldum

Yaralarımız, bizi biz yapan en derin izlerdir aslında. Dışarıdan görünmese de içimizde saklıdır; bağladığımız, tutunduğumuz, anlam yüklediğimiz her şeyin kökeninde yer alır. Bir yapıştırıcı gibi ruhumuza siner, bizi bir arada tutar. Sevgi de acı da aynı kaynaktan beslenir; mutluluğun, huzurun, tutkunun mayasında hep o gizemli iz vardır. Yaralanmak, tanımaktır; bilmektir, kabullenmektir. Söz vermektir, verdiği sözü ömür boyu taşımaktır. Görünenin ötesinde, yaşanmışlığın içinde saklıdır yaralar. Onlar, varoluşumuzun sessiz tanıkları; hayat denen yolculuğun en samimi notlarıdır. İnsanı insan yapan, işte bu derin bağdır.