Yapalak

Güneş ışığıyla aydınlanan bir tepenin üzerinde, atlı bir oba göz alıcı bir manzara sunuyordu. Atlının midesi guruldamaya devam ederken, obanın çocuklarının sesleri kuzuların naif sesleriyle karışıyordu. Çorba kaynayan kazanların dumanları havayı tatlı bir kokuyla dolduruyordu. Atlı, açlığını gidermek için obaya doğru dörtnala koşmaya başladı. İsmail Ağa'nın otağına varınca, atının gemini çekip durdu ve Osmanlı'dan gelen habercinin varlığından haberdar oldu.