Yalnızlık Vergisi

Acıların gölgesinde açan bir çiçek gibi, yalnızlık bazen insanın en yakın dostu, bazen de en ağır yükü olur. Mehmet Aycı’nın satırlarında, iç yangınlarla kavrulan bir ruhun serin suya hasret çığlıkları yankılanıyor. Anılar, küller ve dağılmış albümler arasında savrulan bir kalp, kapılarda beklemenin ağırlığıyla sınanırken, aşkın bile söylenemediği anlar gelir karşısına. Yeryüzünün en derin yaralarına merhem ararken, yalnızlığın soğuk adalarında açan bir haziran çiçeği misali, hayata tutunmaya çalışır. Ölüm bile bu yalnızlığın yanında hafif kalırken, insanın kendi gölgesiyle baş başa kaldığı o sessiz anlarda, asıl soru şu: Acı mı yoksa unutulmak mı daha ağır gelir?