Yalancı İçin Bir Boşluk

Simla Sunay’ın öyküleri, sessizliğin içinde büyüyen yalanların gölgesinde geziniyor; ev dediğimiz yerin aslında bir boşluk olduğunu, o boşluğun ise zamanla hakikatin yerini aldığını fisıldıyor. Her söz, bir mesafeyi aşmaya çalışırken yeni bir uçurum yaratıyor; her arzu, bir yalanın peşine düşüyor. Dilin sınırlarını zorlayan bu metinler, okurun alışkanlıklarını sarsarken öyküye yepyeni kapılar aralıyor. Yalanla örülü hikâyeler, boşlukla kuşatılmış karakterler ve her şeyin bir sığınak arayışına dönüştüğü bu dünyada, sözün anlamı kayboluyor. "Ne söylesem gürültü, çamur geliyor sana" diyen bir ses, yalnızlığın derinliklerinde kaybolanları, kendi yankılarına mahkûm olanları anlatıyor. Işık nasıl iğneyi tutarsa, sevgi de o kadarını taşıyabiliyor ancak. Sunay, kelimelerle dokunan bu karanlıkta, okuru kendi gerçeğiyle yüzleşmeye çağırıyor.