Yakı

Akşamın gelmesiyle birlikte, yüzyılların birikmiş ağrıları omuzlarımdan dökülür. Günün ağırlığı, tarihin taşıdığı yük, yüzünün nazik ve ince yağmurlarına teslim olur. Veremli yanlarım, derin sızılarım, senin gülümseyişinin ışığında kaybolur. Ruhum, kabuklarından kurtularak özgürleşir ve ben, seninle birlikte, içimde bir huzur bulurum.