Yağmurdan Sonra Güneş

Cahit Sıtkı Tarancı’nın gazete köşelerinde unutulmaya yüz tutmuş öyküleri, yıllar sonra ilk kez bir araya geliyor. *Yağmurdan Sonra Güneş*, şairin 1935-1947 yılları arasında çeşitli yayın organlarında kaleme aldığı, ancak kitaplaşmamış 39 kısa metnini bir araya getiriyor. Bu öyküler, hayata dair küçük ama derin kesitler sunarken, Tarancı’nın şiirindeki inceliği düzyazıda da hissettiriyor. Günlük yaşamın sıradan anlarında gizlenen güzellikler, aşkın kırılganlığı, aile bağlarının karmaşası ve özgür ruhun peşindeki arayışlar, bu metinlerde iç içe geçiyor. Ziya Osman Saba’nın da vurguladığı gibi, her bir öykü, Tarancı’nın o dönemdeki bohem yaşantısının, naif bakışının ve içten anlatımının birer yansıması. Para kazanmak için yazılmış olsalar da, bu metinler sanatından ödün vermeden, samimi bir dille hayatın renklerini aktarıyor. Şiirinin gölgesinde kalan bu öyküler, aslında onun çok yönlülüğünü gözler önüne.