Yabancı Kucak

Ian McEwan, öykülerini bir mimarın titizliğiyle inşa eden yazarların başında gelir. Her cümlesi, okuru içine çekerken aynı zamanda güven verir; sanki o sayfalar arasında kaybolmak değil, evine dönmek gibidir. *Yabancı Kucak*, bu ustalığın en çarpıcı örneklerinden biri. Gotik edebiyatın karanlık atmosferini modern bir anlatıya taşıyan McEwan, Venedik’in labirent gibi sokaklarını, gizemli geçitlerini ve insanın içini ürperten yalnızlığını fon olarak kullanıyor. Mary ve Colin, bu büyülü ama bir o kadar da ürkütücü şehirde, turist gözüyle dolaşırken aslında kendi ilişkilerinin derinliklerine doğru sürüklenirler. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir gezi gibi görünen bu yolculuk, zamanla cinselliğin, şiddetin ve insan doğasının karmaşık dokusuna dönüşür. McEwan’ın görsel anlatımı, her sahneyi adeta bir film karesi gibi canlandırır; öyle ki, Paul Schrader’ın 1990’daki sinema uyarlaması şaşırtıcı gelmez..