Xeyalen Nivcomayi

Mehmet Yavuz’un dizelerinde, Kürdistan’ın uçsuz bucaksız doğası can bulur; dağlar, ovalar ve berrak pınarlar şairin yolculuğuna eşlik eder. Bazen bir gezgin olur, bazen aşkın izini süren bir âşık, bazen de özgürlüğü hayal eden bir çocuğun saflığına bürünür. Umut, yitik bir yolcunun zozanlarda bekleyişi gibidir; yaralı ama vazgeçmemiş. Sınırsız sevgi, vatan hasreti, yersiz yurtsuzluk ve başkaldırının sessiz çığlığı, her bir dizede derin izler bırakır. Yazar, bu duyguları okuyucunun önüne sererken, acıyı da umudu da aynı samimiyetle kucaklar.