Vaka-i Aşk

Sevgilinin varlığı, ruhuna dokunan bir meltem gibi; düşüncelerini özgür bırakırken, hayatın yorgunluğunu unutturuyor. Zihninde açılan engin hayaller, duyguların fırtınasında yüreğini kanatlandıran bir kuş misali çırpınıyor. Gözlerini kapadığında, yaşlar süzülüyor yanaklarından; sanki bakışların, etrafında dolaşan bir gölge gibi seni parçalayıp savuracak. Her şeyden sıyrılıp yalnızca onun sesi kalıyor kulaklarında, gönlünü saran tek gerçek oluyor. Son mektubunda, evrenin tüm güzelliklerini avuçlarında toplamış gibi durduğunu yazıyor; saçlarında baharın kokusu, ellerinde en nadide çiçekler... Ve işte karşında, bütün bu büyüyü taşıyan o.