Uyku Aralığı

Gece yarısının sessizliğinde, gözler kapansa da zihin uyanık kalır. İşte o anlar, uykuya dalmanın eşiğinde, bilinç ile bilinçdışının arasında kaybolduğumuz o ince çizgi: uyku aralığı. Batuhan Kıran’ın kaleminden çıkan bu roman, tam da bu gizemli boşlukta geziniyor. Kahramanı, İstanbul’un gecelerine sinen korna sesleri, sabahın ilk ışıklarına meydan okuyan horozlar ve komşuların fısıltıları arasında, kontrolsüz düşüncelerin peşine düşüyor. Hafızanın bulanık sularında dolaşırken, hatıraların kokusunu arıyor; geçmişin izlerini, geleceğin belirsizliğinde kaybetmemek için. Bilinç akışının sınırlarında gezinirken, okur da kendini bu tuhaf yolculuğun içinde buluyor. Uyku aralığı, sadece bir zaman dilimi değil; hayallerin, seslerin ve absürt düşüncelerin birbirine karıştığı bir labirent. Kıran, bu labirentin kapılarını aralayarak, okuru kendi iç dünyasının derinliklerine doğru sürüklüyor. Her sayfada, uykusuz.