Unutmayı Bir Öğrenebilsem

Uğur Kökden'in kalemi, 1900'lerin başından 2000'lerin başlarına uzanan bir zaman dilimini anlatıyor. Anadolu'nun puslu fotoğraflarından İstanbul'un 1930'lara uzanan hikayesine, parasız yatılı okullardan Paris'in kahvelerine, adliye koridorlarından tren kompartımanlarına uzanan bir ömür hikayesi bu. Cezaevlerinden dergi bürolarına, Bağdat'tan Mekke'ye, Lozan'dan Afrika'ya uzanan bu yolculuk, dün ve bugün arasında köprüler kuruyor ve farklı coğrafyalarda hayat bulan bir dünyanın izini sürüyor. Yazar, küçük taşra istasyonlarında su, ayran veya simit satan gençlerin canlılığına ve büyük istasyonlarda sucuk-ekmek satanların varlığına dikkat çekiyor. Avrupa'da olduğu gibi, el arabalı kitap-gazete satıcıları henüz ülkemizde yokken, tren pencerelerinden atılan okunmuş gazete, dergi ve kitapların üstüne üşüşen insanların okuma telaşını anlatıyor.