Umudun Rengi

Umut, gözlerini açtığında kendini bembeyaz duvarlar arasında bulur. Zihni sisli, geçmişi puslu. Son günlerini hatırlamıyor. Psikiyatri kliniğindeki doktoru, aşırı ilaç alımının onu buraya sürüklediğini söyler. Terapi seanslarında, içindeki yükleri yavaş yavaş döker: parçalanmış bir aile, üstüne sinen sırlar, yaşamın ağırlığıyla boğuşan bir genç adam. Belki de ilk kez, yüreğindeki fırtınaları bir başkasına açmaya cesaret eder. Ancak Umut’un hikâyesi, doktorun beklediğinden çok daha karmaşık. Her adımda yeni bir sürpriz, her itirafta saklı bir gerçeğin izi var. Roman, bireyin içsel çatışmalarını Türkiye’nin yakın geçmişindeki toplumsal yaralarla ustaca örüyor. Umut, karanlıkta kaybolmuş gibi görünse de, aslında beklediği tek şeyin rengini arıyor. Acaba umut, tek bir renge mi sıkışmış yoksa sonsuz bir gökkuşağı mı?