Umuda Koşan Çocuklar

Gece yarısının serinliği odayı sarmıştı. Masasındaki kalemi yerine bırakıp ayağa kalktı. Pencereyi usulca kapattıktan sonra, içinden bir ses fısıldadı: Güneş yeniden doğacak, bir pencere daha açılacak hayata. Kitaplığın raflarına yerleştirdiği satırlar, belki bir gün bir çocuğun eline geçer, diye düşündü. Kim bilir, o sayfalarda saklı umutlar, bir başkasının yüreğinde filizlenirdi. Belki de o an, çok uzaklarda değil, sadece bir adım ötede bekliyordu.