Uçup Giden Kent

Bir zamanlar, şimdi griye boyanmış bu kentin her yanı yemyeşilmiş. Dağlar, kırlar, ormanlar henüz insan eliyle kirletilmemiş, yakılıp yok edilmemiş. İşte bu kentte, Gül adında bir çocuk yaşarmış. Yaşı belirsiz; sanki bütün çocukluk çağlarını aynı anda yaşar, büyüdükçe büyümenin tadını çıkarırmış. Ama bir şey onu hep düşündürürmüş: Bu güzel, eski kent nereye kayboluyor? Bir gece, milyonlarca çocuğun gözyaşı gözlerinden süzülmüş gibi hissetmiş. Tuzlu bir gölün içinde boğulurcasına, yatağında kıvranarak uykuya dalmış. Rüyasında öyle uzun, öyle renkli bir yolculuğa çıkmış ki, anlatmakla bitmez. Belki de bu düş, kentin uçup giden izlerini sürmek için bir anahtar olacak.