Üç Ses Üç Nefes

Hayat denen sahnede herkesin bir rolü var, ama kimse provasını yapamıyor. Zaman akıp giderken, durdurmak istesek de elimizden kayıp gidiyor; tıpkı kumdan kaleler gibi. Sibel Kaya’nın sözleri, bu gerçeği acı bir netlikle gözler önüne seriyor. Kübra Nur Başcıl ise insanın omzundaki yükleri taşıyabildiğini, ama yüreğindeki ağırlıklarla baş etmenin çok daha zor olduğunu hatırlatıyor. Asya Nur Şener ise aşkın, büyüleyici bir peri masalından ibaret olmadığını fark ettiği anın, aslında büyümenin ta kendisi olduğunu söylüyor. *Üç Ses Üç Nefes*, üç farklı kadının iç dünyasından süzülen bu üç cümleyle başlıyor ve hayatın karmaşasında kaybolan, bulan, yeniden yola çıkanların hikâyesine dokunuyor. Kısa ama derin, sade ama etkileyici bir yolculuk vaat ediyor.