Tutundum Gözlerine

Gözlerinin derinliğinde kaybolmak, dünyanın tüm yükünü unutturuyordu ona. Her bakış, sanki zaman duruyor, geriye yalnızca o an kalıyordu. Dışarıda fırtınalar kopsa bile, içindeki sığınak hep aynı yerdeydi: onun gözlerinde. Küçük bir dokunuş, sessiz bir gülümseme, her şeyi değiştirmeye yetiyordu. Hayatın karmaşası içinde kaybolmuşken, o bakışlar ona yeniden nefes aldırıyordu. Sanki evrenin tüm sırları, o birkaç saniyede açığa çıkıyordu. Her şeyin ötesinde, sadece o vardı. Ve bu, yetiyordu.