Türkçenin Mantığı

Dil, sözcükleri bir araya getirirken onlara yüklediğimiz anlamların ötesinde, soyut bir düzen barındırır. Her kelime, kendi başına bir bütün olarak var olur; ne birbirine eklenir ne de birbirinden ayrılır. Toplama dediğimiz şey, aslında bir birleşme değil, bir araya gelişin ifadesidir. Ne çoğalır ne eksilir; her şey tek bir değere, tek bir varoluşa işaret eder. Bu bakımdan dilin mantığı, anlamların ötesine geçerek sözcüklerin "ölü" halleriyle ilgilenir. Onları kategorilere ayırmaz, hiyerarşiye sokmaz; sadece varlıklarını kabul eder. Düşüncenin temelinde yatan bu işleyiş, dilin özgün yapısını ortaya koyar. Kelimeler birikir, birikir ama asla çoğalmaz; her biri, kendi başına bir bütün olarak kalır. Bu da dilin, düşünceyle olan derin bağını gözler önüne serer.