Türk Romanında Bir Model Olarak Zaman

Cumhuriyet dönemi Türk romanında zamanın izini süren bu çalışma, kavramın anlatıdaki rolünü derinlemesine ele alıyor. İlk olarak zaman ile kurmaca arasındaki ilişki teorik bir çerçeveye oturtulurken, ardından seçilen yöntemin dayanakları irdeleniyor. Romanlardaki zaman ögesinin nasıl işlendiği, metin odaklı bir yaklaşımla inceleniyor. Tematik değil, sistematik bir bakış açısı benimseyen araştırma, anlatıbilimin sunduğu araçlardan yararlanarak dönemin romanlarındaki zaman algısını ortaya çıkarmayı hedefliyor. Çalışmada, tümevarımsal eleştiri yöntemi esas alınarak, herhangi bir kuramsal dayatmaya başvurulmadan dönem romanlarının zaman kullanımındaki benzerlikler ve farklılıklar gözler önüne seriliyor. Romanların kendine özgü yapısını anlamak ve olayların kronolojik sıralamasındaki değişimleri belirlemek için yapısalcı analizden faydalanılıyor. Dönemin anlatı yapısındaki tutarlılığı ortaya koymak amacıyla.