Türk Romanında Aşk

Recai Özcan’ın bu çalışması, Türk romanında aşk temasının derinlemesine bir incelemesini sunuyor. İlk bölümde aşk kavramı genel çizgileriyle ele alınırken, ikinci bölüm 1872-1900 yılları arasında kaleme alınmış romanlara odaklanıyor. Yazar, seçilen eserlerde aşkın olay örgüsündeki yerini, romana yön verip vermediğini ve karakterlerin aşk algısını mercek altına alıyor. Latin alfabesine aktarılmış ya da orijinal metinler üzerinden yapılan bu değerlendirme, dönemin aşk anlayışına dair ortak noktaları ortaya çıkarmayı hedefliyor. Üçüncü bölümde ise aşkı yaşayan karakterlerin fiziksel özelliklerinden ruhsal dünyalarına, toplumsal konumlarından davranış biçimlerine kadar geniş bir perspektifle analiz ediliyor. Türk edebiyatında aşkın izini sürmek isteyenler için kapsamlı bir kaynak.