Türk Halk Hikayelerinde Anlatıcı Tipolojisi

Anlatı, yazıya dökülmüş ya da sözlü gelenekte can bulan, her seferinde yeniden şekillenen bir dünyadır. Okurun gözünde canlanan, dinleyicinin kulağında yankılanan bu kurmaca evren, kimi zaman kâğıda sabitlenir, kimi zaman da anlatıcının sesiyle hayat bulur. Yazılı metinlerde yazar, olayları aktaran bir anlatıcı figürü yaratır; bu figür, hikâyenin içinden konuşur, okuyucuya rehberlik eder. Sözlü gelenekte ise durum farklıdır: Anlatıcı, yalnızca dışarıdan aktaran değil, aynı zamanda hikâyenin içine girip onu yönlendiren, duygularıyla renklendiren bir performans ustasıdır. Bu "dış anlatıcı", yazılı eserlerde nadiren karşımıza çıkar; çünkü sabit metinlerde anlatıcının rolü daha sınırlı, daha belirgin çizgilerle çizilmiştir. Ayşe Yücel Çetin’in çalışması, Türk halk hikâyelerindeki bu anlatıcı tiplerini derinlemesine inceliyor. Sözlü kültürün canlılığıyla yazılı geleneğin disiplini arasındaki farkları,.