Trende (Arapça - Türkçe Öyküler)

Gözlerini ufka dikmiş, trenin penceresinden süzülen manzarayı izlerken içindeki ağırlık bir türlü dağılmaz. Sabahın ilk ışıkları, yaprakların üzerinde dans eder gibi titreşir; insanlar günün telaşına kapılmış, sokaklarda kaybolur gider. O ise hâlâ aynı soruyla baş başadır: Bu keder nereden geliyor? Cevap yoktur, yalnızca sessizlik ve uzaklardan gelen bir rüzgârın hafif dokunuşu. Ağaçlar, sanki bu sessizliği bozmak istercesine hışırdar, ama o, yalnızlığının derinliklerinde kaybolmuş gibidir. Hayatın akışı içinde bir an durup kendine bakmak, belki de hiç olmadığı kadar zordur.