Travma ve İyileşme

İnsanın en derin yaralarını saran sessizlik, çoğu zaman acının kendisinden daha ağırdır. Savaş alanlarından evlerin dört duvarına, çocukluk travmalarından cinsel şiddete uzanan bir karanlıkta, yaşananlar adeta dilsizleşir. Çünkü bazı gerçekler, dile gelmek için fazlasıyla yıkıcıdır. Failin suskunluk talebi, toplumun görmezden gelme eğilimiyle buluşunca, mağdurun sesi boğulur. Oysa unutmak, travmayı yok etmez; sadece onu görünmez kılar. Judith Herman’ın bu çığır açıcı çalışması, travmayı tıbbın gündemine taşıyarak hem bireysel hem de kolektif bir sorumluluğun altını çiziyor. Ev içi şiddetten enseste, sistematik baskılardan savaş travmalarına kadar uzanan geniş bir yelpazede, iyileşmenin mümkün olduğunu gösteriyor. Güvenli bir ortam, doğru teşhis ve terapötik ilişki – bu üç sacayağı, kırılanın yeniden onarılmasında kilit rol oynuyor. Herman, travmanın yalnızca bireyin değil, toplumun da meselesi olduğunu.