Trablusgarp ve Bingazi İle Büyük Sahra ve Sudan

19. yüzyılın sonlarına doğru, sömürgeci devletlerin göz diktiği topraklardan biri olan Trablusgarp, stratejik önemini koruyordu. Osmanlı Devleti, bu kritik bölgeyi kaybetmemek için yoğun çaba harcıyor, savunma hatlarını güçlendiriyor, yeni askeri birlikler kuruyor ve altyapıyı geliştiriyordu. Bu önlemler sayesinde Trablusgarp, 1912’deki Uşi Antlaşması’na dek Osmanlı egemenliğinde kalabildi. Ancak bölgeyi sadece jeopolitik açıdan değil, aynı zamanda dini ve ticari açıdan da değerli kılan unsurlar vardı. Yüzyıllardır hac yolculuklarının ana duraklarından biri olan Trablusgarp, Orta Afrika’nın ticaret yolları üzerinde kilit bir konumdaydı. Sultan II. Abdülhamid, bu coğrafyayla yakından ilgileniyor, bölge hakkında ayrıntılı raporlar ve eserler talep ediyordu. İşte bu çalışmanın yazarı Binbaşı Ömer Subhi de, padişahın isteği üzerine Trablusgarp, Bingazi, Büyük Sahra ve Sudan’ı kapsayan geniş bir inceleme kaleme.