Toprakta Büyür mü İnsan?

Kerem Bakıcı'nın *Toprakta Büyür mü İnsan?* adlı öykü kitabı, doğanın kucağında geçen hayatların izini sürüyor. Alıç ağaçlarının altında saklı kalan hikâyeler, pişmanlıkların gölgesinde büyüyen karakterler ve inatçı bir coğrafyanın sesleri, sayfalar arasında soluk alıp veriyor. Kışın soğuğuyla, baharın umuduyla örülü bu öykülerde, rüzgârın uğultusu, kuşların kanat çırpışı ve toprak kokusu can buluyor. Uzak bir tepenin eteklerine serpilmiş boranhaneler, kerpiç evlerin sıcaklığı ve gökyüzünde dans eden renkler, anlatıya derinlik katıyor. Haris gibi karakterler, gecenin ağırlığıyla sarsılan adımlarını sıklaştırırken, doğanın gizemli ritmiyle iç içe geçen hayatları gözler önüne seriyor. Güvercinlerin tek gözü açık uyuduğu söylentileri bile, bu dünyanın gerçekliği kadar inandırıcı. Bakıcı, doğanın ve insanın kesiştiği noktada, sessizliğin ve hareketin iç içe geçtiği bir evren kuruyor.