Terzikuşu’na Ne Olmuş?

Terzi Şık, kanatlarını her gün aynı coşkuyla açtığı dikiş masasının başından bir anda uzaklaştığını söyleyince, orman halkı şaşkına döndü. Oysa onun iğnesinden çıkan her nakış, rüzgârla birlikte uzak diyarlara kadar ulaşır, kuşların hayranlıkla izlediği desenler olurdu. Peki, nasıl olur da böylesine tutkuyla bağlandığı işini bırakıverirdi? Acaba yorulmuş muydu, yoksa yüreğinde başka bir sancı mı taşıyordu? Arkadaşı Süslü Sinekkuşu, bu sessizliğin ardında yatan gerçeği öğrenmek için kolları sıvadı. Kim bilir, belki de Şık’ın suskunluğu, paylaşılmayı bekleyen bir hikâyenin ilk işaretiydi. Unutmayın, içimizdeki yükü taşımak yerine anlatmak, bazen en güçlü ilaç olur.