Ten ve Gölge

Hulki Aktunç’un *Ten ve Gölge* adlı öykü kitabı, modern kent yaşamının sıkışmışlığını delip geçen bireylerin iç hesaplaşmalarına odaklanır. Yazar, bu metinlerde kalıpların dışına taşan, kendini yeniden var etmeye çalışan karakterlerin izini sürer. Sözcüklerin altında yatan derinlik, her bir öyküyü katman katman açılan bir labirente dönüştürür. Bazen alegoriye yaslanan, bazen de soyut imgelerle örülen anlatılar, okuru alışılmışın ötesine çeker. Dil, burada yalnızca bir araç değil, aynı zamanda bir isyandır. Aktunç’un cümleleri, gerçeğin sınırlarını zorlayarak yeni bir algı biçimi sunar. "Kendi kendime uzun bir hikâye anlatıyorum, söyledikçe başka biri oluyorum," diyen bir ses, öykülerin merkezinde yankılanır. Her satır, hem bir itiraf hem de bir oyun gibidir; yalanla gerçeğin, ölümle yaşamın arasında salınır. Cemal Süreya’nın "Türkçe’nin seramik ustası" diye tanımladığı Aktunç, bu kitapta dilin.