Temmuz Sağanakları

Zamanın yıpranmış dokusunda açan bir çocuk gibi, onu sevgiyle kucakladı gözleri. Hayatın yalnızlığına düşen bir yıldızı andıran bu varlık, henüz acının ağırlığını bilmiyordu. Sadece arzuluyor, kaderin sunduğu umut damlalarını emiyordu. Temmuzun yağmurları altında, kaybolmuş bir şafağın izlerini sürerken, sessiz bir hikâye dokunuyordu sayfalara. Kırık dökük anların arasında, varoluşun derin sızıları yankılanıyordu usulca. Her satır, bir nefes gibiydi; geçmişin gölgesinde titreşen, geleceğe tutunmaya çalışan.