Tembel Hanımlar Çarşısı

Rüzgârın tozlu yollarında kaybolan bir yolcunun izini sürer bu şiirler. Çölün boğucu sıcağına inat, dağların serin esintisiyle savrulan hayaller, zamanla solmuş düşler... Acının ağırlığı altında bükülen omuzlar, sevincin koca kentlere saçılan kırıntıları, aşkın kızların kollarında sessizce dönüşümü... Gezgin, kederin peşini bırakmadığını bilir artık; o ne uzak çarşılara sığınır, ne de umarsız sokaklara. Çünkü kader, kaçamayacağın bir yolculuktur – düşlerinle birlikte yürüdüğün, ama asla kurtulamadığın. Eski rüyalar solarken yenileri filizlenir belki, gerçek ötesi duygularla. Sabrını sınama sakın, der şair; çünkü acı da, aşk da, keder de seninle gelir – nasıl olsa.