Tehlikeli Estetik

Yazmak, yaşamla hesaplaşmanın gizli bir yolu gibi durur: bir yandan unutmamak için çırpınırız, öte yandan unutmanın rahatlığına sığınırız. İnsan, satırların arasına sığınarak zamanın akışını durdurabileceğini sanır; oysa her kelime, aslında bir arınma, bir kavrayış ve belki de bir vazgeçiştir. Yazı, bedenimizin gölgesi, rüyalarımızın haritası, düşüncelerimizin biçimidir – üslubumuz, zihnimizin ta kendisidir. Bu kitap, yıllara yayılan düşüncelerin bir araya gelişi: akademik bir serüvenin izleri, geçmişin ve bugünün kesiştiği noktalarda durup baktığımız anlar. Her yazı, sadece kendi döneminin değil, yazarının da bir parçasıdır – coğrafyasının, kültürünün, iç dünyasının izlerini taşır. Belki de yazdıklarımız, kaybolan benliğimizin izlerini sürmekten başka bir şey değildir. Doksanlı yıllardan günümüze uzanan bu satırlar, bir anlamda geçmişin ve bugünün arasında köprü kurarken, aynı zamanda unutulanın peşine düşüyor.