Teber-i Sırri

Hz. İbrahim’in mirası olduğuna inanılan o keskin teber, bir mürşidin elindeyken Ehlibeyt düşmanlarına karşı duruşun, zulme baş eğmemenin ve dervişlerin nefs putunu kırmak için gösterdiği kararlılığın simgesine dönüşür. Eğer aynı teber bir dervişin avucunda ise, bu kez "Ehlibeyt sevgisiyle doluyum, kendi içimdeki yanlışları da bu teberle düzelteceğim" demektir. Sırrı Kalender, bu eserde bir yandan Ehlibeyt’e bağlılık ve onlardan uzak durmanın önemini anlatırken, öte yandan insanın kemale erişme yolculuğunu ele alır. Ancak sadece manevi derinlikle yetinmez; tasavvuf dünyasındaki sapmaları, çarpık anlayışları da keskin bir dille eleştirir. Şiirsel bir üslupla kaleme aldığı satırlarda, aşkın ve hicranın izini sürerken, teberin hem sembolik hem de gerçek anlamda nasıl bir dönüşüm aracı olduğunu gösterir. "Ey pîr, sun kadehi, kadeh üstüne kadeh dolsun, Günler geçtikçe ayrılık acısı artsın, Kavuşma sabahı.