Tatlı Bir Eylül

İstanbul’un gölgesi, uzak bir kuzey kentinin sessiz sokaklarında bile peşini bırakmaz. Visby’nin rüzgârında savrulan yapraklar gibi, anılar da dönüp dolaşıp aynı yere çarpar: o iç avlulu eve, babasının soluğunun hâlâ duvarlarda gezindiği odaya, yitip giden zamanın kokusuna. Her yolculuk, her yeni şehir, aslında bir dönüşün provasıdır sanki. Kahraman, labirent misali kıvrılan sokaklarda kaybolurken fark eder ki, bütün yollar aynı özlemin kapısına çıkar. Aşklar, gençlik, hayaller – hepsi birer gölge gibi kaybolup gitmiştir. Demir Özlü, incelikli bir dille, iç dünyanın derinliklerinde süzülen bu yolculuğu anlatır; geçmişin ağırlığıyla savrulan bir ruhun, sessiz çığlıklarını.