Taştan Hüküm

Eunice Parchman, okuma yazma bilmediği için bir aileyi yok etmeyi seçti. Ortada ne derin bir kin vardı ne de hesaplanmış bir intikam; sadece sessiz bir patlama, anlık bir karar. Cinayet, onu ne kurtardı ne de güçlendirdi, yalnızca herkesin gözünde lanetli bir sır olarak kaldı. Köyde fısıldananlar yetmezmiş gibi, tüm ülke bu kanlı hikâyenin parçası oldu. Eunice, suçunun kendi sonunu getireceğini başından beri biliyordu belki de, ama bu onu durdurmadı. Akıl sağlığı yerindeydi, deliliğin sınırlarında gezinen suç ortağı gibi değil. İçinde, çağdaş bir kadının görünüşüne bürünmüş ilkel bir yabancılık taşıyordu; mantığı vardı, ama o mantık sadece yıkıma giden yolu aydınlatıyordu.