Tasavvufta Tac Sembolizmi

Tasavvuf geleneğinde dervişin başına giydiği tac, yalnızca bir aksesuar değil, manevi bir yolculuğun ve hakikate açılan kapının simgesidir. Bu kutsal başlık, sûfilerin iç dünyalarını ifade eden alegorik bir dilin parçası olarak, marifet, varlık ve âlem kavramlarını içinde barındırır. Her bir rengi, şekli ve nakışı, farklı tarikatlarda farklı anlamlar taşır: kimi zaman bal renginde yün bir külah, kimi zaman da Cüneydî ya da Hüseynî dolamalarıyla bezenmiş bir başlık olarak karşımıza çıkar. Mor, yeşil, beyaz ya da al kırmızı tonlarıyla, her bir tacın ardında nûr, vahdet ve varoluşun derin sırları gizlidir. Bektaşî, Nakşî, Rifâî gibi tarikatlarda, tacın üzerindeki mühr-i Davud, servi, kandil gibi motifler, Allah’ın "Hay" ismini fısıldar. Gül, istiva ve terklerle bezeli bu başlık, sûfilerin bâtınî yolculuğunda bir rehber, tarikat silsilesinin devamını sağlayan bir miras olarak kabul edilir. Tasavvufun gizemli.