Tarihi Türk Lehçeleri Çağatay Türkçesi

15. yüzyıldan 20. yüzyılın ilk yıllarına uzanan dönemde, Orta Asya ve çevresindeki Türk topluluklarının edebî dili olarak öne çıkan Çağatay Türkçesi, Doğu Türkçesi adıyla da anılır. Osmanlı coğrafyasının dışında kalan bölgelerde gelişen bu dil, zengin bir yazın geleneğinin temelini oluşturdu. Dönemin yazarları, eserlerinde "Türkçe", "Türkî til" ya da "Türk tili" ifadelerini kullanarak bu dili tanımladılar. Ali Şir Nevayi, otuzu aşkın eseriyle Çağatay Türkçesinin klasikleşmesinde belirleyici bir rol oynadı. Onun etkisi Osmanlı topraklarına kadar yayıldı; pek çok şair, Nevayi’nin üslubunu örnek alarak şiirler kaleme aldı. Nevayi’nin yanı sıra Mevlana Sekkâkî, Lütfî, Gedaî, Ataî, Hüseyin Baykara, Şîban Han ve Babür Şah gibi isimler de bu edebiyatın önemli temsilcileri arasında yer aldı. Ebulgazi Bahadır Han’ın Şecere-i Türk ve Şecere-i Terâkime adlı eserleri de bu dönemin değerli.