Tarafsız Günler

Yaşamın acımasız akışında kaybolanların hikâyesi bu. Ölüm, sessizce sokulurken içimize, ellerimizde dağılan sözcükler gibi dökülüyor ayetler. Kan ve tuzla yoğrulmuş ekmeklerimiz, balçıktan gömleklerimizle savruluyoruz. Haramın gölgesinde sıkı sıkıya tutunmaya çalıştığımız bu bahçede, nar yeniden parçalanacakmış gibi geliyor. Suya karışan ayak izlerimiz, Babil’den dönen bir kervanın tozunda kaybolup gidecek mi? Belki de tanınmayacak kadar yabancıyız artık. Erken uyumak lazım; sabah Türkiye’ye bir tren inecek. Göğsünü kabart, halkı hazırla. Çünkü bu yolculukta neyi kaybettiğimizi, neyi unuttuğumuzu bilen yok.