Tapusuz Süleyman

Mehmed Alagaş’ın *Tapusuz Süleyman* romanı, inanç ve eylem arasındaki derin uçurumu gözler önüne seriyor. Müslüman coğrafyasında sıkça karşılaşılan bir çelişkiyi ele alıyor: Kur’an’a tam bir imanla bağlı olduklarını söyleyenler, pratiğe döküldüğünde ayetleri seçici bir yaklaşımla yorumluyor, çıkarlarına uygun olanları vurgularken diğerlerini görmezden geliyor. Bu tutum, aslında bir bütün olan vahyi parçalara ayırarak kendi dünyevi hesaplarına göre yeniden şekillendiriyor. Roman, "Biz ümmet-i Muhammed’iz" diyenlerin, bu sözün gereğini ne ölçüde yerine getirdiğini sorgularken, inancın samimiyetini ve tutarlılığını mercek altına alıyor. Kısa ama etkileyici bir anlatımla, dinin özüyle pratiği arasındaki mesafeyi cesurca irdeliyor.