Tanrı Görmesin Harflerimi

Bejan Matur’un dizeleri, sessizliğin gürültüsünü fısıldar adeta. Suyun olmadığı kuyulara bakmak yerine, susuzluğun kendisinden korkmayı öğretir bize. Hayatın karmaşası içinde iyiliğin ne denli sade, neredeyse kusursuz bir yalınlık taşıdığını hatırlatır. Düşüncelerin kuru toprağında gezinenler için cehennem, nemli bir iz bırakır ardında; her adım, önceden geçenlerin ayak seslerini taşır. Işık ruhtan önce doğar mı? İnanmak, bazen inanılmazın ta kendisidir. Matur’un sözleri, görmekle görmemek arasındaki o ince çizgide gezinir; susuz kuyulara eğilip yüzünü arayanları, görerek boğulmanın dehşetine karşı uyarır. Her dize, bir nefes gibi gelir, gider – ama bıraktığı iz silinmez.