Tanımlı ve Mutlak Hüzünler

Hasan Harmancı’nin kaleminden dökülen bu kitap, Türkiye’nin arka sokaklarından dünyanın dört bir yanına uzanan bir yolculuğa davet ediyor okurunu. Her satır, tıpkı bir trenin ritmik sallantısı gibi, içten bir sohbetin kucağına oturtuyor insanı. Anlatılanlar, hem yakın hem uzak; hem kişisel hem evrensel. Harmancı’nın keskin gözlemleri, muzip üslubuyla birleşince ortaya çıkan öyküler, adeta sokakların dilinden konuşuyor. "Tanımlı ve mutlak hüzünler" dediği bu anlar, bazen bir şarkıyla, bazen bir bakışla, bazen de sessizlikle buluşuyor. O sayfalarda gezinirken, radyodan Azer Bülbül’ün o bildik nağmeleri çalıyor sanki: *"Aklım başımda değil ama deli değilim.