Tamu

Toplum olarak dibe vurduğumuzun farkında mıyız? Çocuklarımızı bayramlarda bile sokağa salamadığımız, ekranlarda sapkınlık rekorları kırdığımız bir ülkeyiz artık. Sosyal medyada yaşanan iğrençliklere gülüp geçiyor, acı gerçekleri dizi izler gibi tüketiyoruz. Her gün biraz daha batıyor, suskunluğumuzla bu çürümenin parçası oluyoruz. Ellerimiz kirli, vicdanlarımız katılaşmış; masumların çığlıkları ruhumuzu kemirirken biz hâlâ sessiz kalmayı seçiyoruz. Oysa susmak, o pisliğin bize de bulaşması demek. Ve bir gün anlayacağız ki, asıl cehennem burada, bu dünyada. Temizlenmek için çok geç kalmadan uyanmak gerek. Yoksa boğulacağız.