Tac-ı Kubbe

Rüzgârın fısıldadığı yerde ateş yanıyor, Şems’in sözleriyle Mevlânâ’nın yüreği alev alıyor. Bu öykü, ezelden beri birbirini arayan ruhların hikâyesi; kimi zaman buluşan, kimi zaman birbirine yabancı kalan gönüllerin... Yaşamın akışı içinde kaybolan sevdalar, unutulmaya yüz tutan aşklar, bu sayfalarda yeniden can buluyor. Yazar, bir ateşin rüzgâra olan ihtiyacını, tutkunun bekleyişini ve aşkın ölümsüzlüğünü anlatırken, saf ve temiz yüreklerin sesine kulak veriyor. Kelimeler, bir sevda masalının izlerini taşıyor; geçmişle bugünü birleştirerek, aşkın ebedi yolculuğuna eşlik ediyor. Gönül bayraklarını dalgalandıran bu eser, sevginin gücünü hatırlatmak için yazıldı.