Tabiin Döneminde Kur’an Tefsiri & Nafi’ Mevla İbn Ömer Örneği

Kur’an’ın ilk anlaşılma çabaları, doğrudan vahyin muhatabı olan sahabenin aktarımlarıyla şekillendi. Peygamberimizin (s.a.s.) yakın çevresinde yetişen bu kuşak, indiriliş ortamına tanıklık etmiş, Arap dilinin inceliklerine vakıf olmuş ve bu nedenle yorumları sonraki nesiller için benzersiz bir değer taşımıştır. Sahabenin öğrencileri olan tâbiîn âlimleri ise bu birikimi koruyup aktararak tefsir geleneğinin temellerini sağlamlaştırdı. Bu çalışma, tâbiîn dönemi tefsir faaliyetlerine ışık tutarken, özellikle Kûfe ekolünün önemli isimlerinden Mesrûk b. el-Ecda’ üzerinde yoğunlaşıyor. Hem fakih, hem muhaddis, hem de kıraat üstadı olarak bilinen Mesrûk, Abdullah İbn Mes’ûd’un önde gelen talebelerinden biriydi. Onun ilmî mirası, daha sonra Ebû Hanîfe gibi büyük âlimlerin yetişmesinde kritik bir rol oynadı. Eski kaynakların satır aralarında gizli kalan pek çok özgün bilgiyi gün yüzüne çıkaran bu eser, Mesrûk’un.