Susulacak Ne Çok Şey Var Aramızda

Ezgi Polat’ın ilk kitabı, sessizliğin gürültüsünü dinleten bir anlatıya dönüşüyor. Sayfalar arasında gezinen karakterler, aslında hepimizin tanıdığı yüzler: kurallarıyla yaşayan, duygularını biriktiren, konuşurken bile susmayı seçenler. On yıldır aynı çemberde dönen bir adam, tutkusuzluğunu nasıl da yaşam biçimine dönüştürmüş; sevmek yerine var olmayı, bağlanmak yerine yalnızlığı tercih etmiş. Polat, bu incecik kitabında modern hayatın içindeki kırılganlıkları, itirazları ve sustukça büyüyen sorunları ustaca işliyor. Karakterler konuşuyor, evet, ama her sözcük aslında bir örtü; anlatılmak istenen değil, gizlenmek istenen daha ağır basıyor. Tıpkı aramızdaki o bitmek bilmeyen sessizlikler gibi. Susulacak ne çok şey var, değil mi? Polat’ın kalemi, bu sessizliğin içindeki fısıltıları duyurmayı başarıyor. Kısa ama etkili bir yolculuk vaat eden bu roman, günlük hayatın sıradanlığında saklı olan derinlikleri gözler önüne seriyor.