Sus Alfabesi

Gölgesini durgun bir suya bırakan adam, alnında taşıdığı gizemi fark eder. Avuçlarında uzayıp giden bir hüzün, dağların ardına saklanan rüyaların izini sürer. Kovulduğu o bilinmeyen diyardan dönüşü, yorgunlukla örülüdür; sanki ruhu, bir daha asla eskisi gibi olmayacakmış gibi ağırlaşır. Her satır, sessizliğin alfabesini çözmeye çalışan bir yolculuk sunar. Kelimeler, suskunluğun derinliklerinde kaybolmuş duyguları, kâğıda dökülmeden önce hissedilenleri anlatır. Kısa ama yoğun bir anlatıyla, okuru kendi içine çeker; ne fazla söz, ne eksik. Yalnızca o anın, o duygunun peşine düşer.