Stockholm Treni & Bir Neslin Göç Hikayeleri

İsveç’e ayak basan ilk Türk işçilerden biri olan merhum Tahsin İzgi, "Kimi kerpiç keserdi, kimi amelelik yapardı, kimi de çaresiz giderdi. Parası olmayanın yüzüne bakmazlardı," diye anlatırdı o günleri. Tahsilleri sınırlı, dilleri yabancı, kültürleri farklı bir ülkede ömür tüketen bu insanlar, aslında borçlarını ödeyip bir ev alacak kadar para biriktirip memleketlerine dönmeyi hayal ediyorlardı. Ne var ki, yıllar süren gurbet hasreti, çoğu için ancak "uçağın kuyruğunda" –yani tabut içinde– son buldu. Onların her biri, zorluklarla dolu hayatlarında kendi başarı hikâyelerini yazdı; şimdi ise bu büyüklerimizi rahmetle anıyoruz. *Stockholm Treni*, İsveç’e toplu göçün ilk dalgasını oluşturan bu neslin, kendi ağızlarından derlenmiş hayat hikâyelerini sunuyor. Sayfalar arasında dolaşırken kimi zaman gülümseyecek, kimi zaman da iç burkan anılarla gözleriniz dolacak. Gurbetin acı tatlı yüzünü, emeğin ve umudun izlerini bu kitapta bulacaksınız.