Son Sömürge Çocuk

Modern dünyanın yetişkinleri, çocukluğun o saf coşkusunu, sınırsız merakını ve hayal gücünü zamanla yitirmiş görünüyor. Artık ne tam anlamıyla bir yetişkin ne de gerçek bir çocuk olabiliyorlar; endüstriyel hayatın getirdiği pasiflik içinde, suçluluk duygularıyla boğuşan, yaratıcılığını kaybetmiş bireylere dönüşüyorlar. Oyunun yerini tüketim alışkanlıkları alırken, eğlence anlayışı da giderek tekdüzeleşiyor. Çocuksu neşeyi yeniden yakalamak, yetişkinler için neredeyse imkansız hale geliyor. Peki, bu dönüşümün ardında yatan dinamikler neler? Toplumun dayattığı roller, bireylerin iç dünyasında nasıl bir tahribata yol açıyor? Bu soruların peşinden giden bir inceleme, modern insanın kaybettiği çocukluğunu anlamaya çalışıyor.