Son Işık

Van’ın eski sokakları, nice acıya tanıklık etmiş olsa da, bu kez yüreğini burkan bir hüzünle sarsılıyordu. Tozlu yolların ardından Edremit’e ulaşan otobüs, susuz toprakların hasretle beklediği bir kavuşma gibiydi. Gölün mavisi, yemyeşil tepelerin kucağında bir nazar boncuğu misali parlıyordu. Ardından, doğanın cömertliğiyle bezeli Gevaş karşıladı yolcuları. Bağları, bahçeleriyle insanın içini ferahlatan bu topraklar, çağdaş tatil cennetlerinin bile kıskanacağı bir güzellik sunuyordu. Her adımda geçmişin izleri, her nefeste doğanın sesi duyuluyordu burada.